Εμπειρίες
Γαρυφαλένια Κατσίγιαννη
Πριν από τέσσερα χρόνια, μέσα από την δασκάλα και συνοδοιπόρο μου Βίκυ Γεωργιάδου, είχα την τύχη να έρθω σε επαφή με την τεχνική και τα κείμενα του Νικολάι Ντεμίντοφ. Σήμερα, η τεχνική Ντεμίντοφ αποτελεί πια για μένα το βασικό μέσο εκπαίδευσης στην τέχνη του ηθοποιού.
Αυτό που με γοήτευσε σε αυτόν τον τρόπο δουλειάς είναι η ελευθερία της δημιουργίας που παρέχει στον καλλιτέχνη. Δεν κατασκευάζω, δεν επινοώ. Είμαι δημιουργός, και αυτό είναι συναρπαστικό γιατί αναδύεται στην στιγμή. Σαν έκλαμψη. Δεν φιλτράρω τίποτα, όλα είναι εκεί από την πρώτη στιγμή. Πλανιούνται στον χώρο, στους ήχους. Τα εντοπίζεις πάνω στους άλλους που ξαφνικά σου φαίνονται κάπως διαφορετικοί από πριν. Καταλαβαίνεις πως όλα αλλάζουν μέσα από σωματικές αισθήσεις που βιώνει το ίδιο σου το σώμα. Μέσα από την οργανική αυτή τεχνική δεν ερμηνεύεις απλώς έναν χαρακτήρα, είσαι αυτός ο άνθρωπος. Και η μεταμόρφωση αυτή ξεκινάει από ένα σποράκι, ένα έμβρυο, που αν το αφήσεις να αναπτυχθεί, εκεί θα αρχίσει η περιπέτεια.
Όλα είναι εκεί, δεν χρειάζεται να αρπάξεις τίποτα, έρχονται σε σένα, αρκεί να έχεις πίστη. Πίστη και αγάπη στις δυνατότητες του ηθοποιού, όπως ακριβώς είχε γι’ αυτόν και ο Νικολάι Ντεμίντοφ.
Χρυσή Βαρβάρα
Η γνωριμία μου με την τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ ξεκίνησε την πρώτη μέρα της δραματικής σχολής, και θα με συντροφεύει πάντα στον τρόπο που υπάρχω στη σκηνή και στη ζωή. “Ο ηθοποιός, όπως ένας καλός βιολιστής το κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη, οφείλει να εξασκεί την τέχνη του κάθε μέρα, μέσα από απλές – κατά τα άλλα – κλίμακες”, αυτό είναι απ’ τα πρώτα πράγματα που θυμάμαι απ’ την δασκάλα μου Βίκυ Γεωργιάδου.
Και από εκεί ξεκίνησαν όλα. Καθώς εξασκούμαι στο “απλό”, αδειάζω από τον κοινωνικό μου εαυτό, τις σκέψεις καθημερινότητας, τις νοητικές επιβολές και κάνω χώρο για να έρθει να με βρει η δημιουργικότητα. Βρίσκομαι λοιπόν, στον χώρο και τον χρόνο όπου όλα επιτρέπονται, όλα είναι μοναδικά, απίθανα και ανεπανάληπτα. Και εγώ το μόνο που κάνω είναι να ακολουθώ την πρώτη μου παρόρμηση και να ακονίζω διαρκώς αυτήν την ευαισθησία.
Έτσι ξεκίνησε να με σαγηνεύει αυτή η τεχνική και να με βοηθάει να καλλιεργήσω μια επίσης πολύ γοητευτική αίσθηση: στέκομαι στη σκηνή απόλυτα ήρεμη μέσα μου, χωρίς να έχω ιδέα τι με περιμένει! Η τεχνική του Ντεμίντοφ δημιουργεί την εμπιστοσύνη που επιτρέπει να “πάρεις το ρίσκο” και τότε ξεκινάει το παιχνίδι της “ζωής επί σκηνής”.
Διόνυ Σταυροπούλου
Δεν είχα καταλάβει στην αρχή τι ακριβώς ζητούσε η Βίκυ. Πώς αυτές οι τέσσερις γραμμές μαζί με τον παρτενέρ μου αναζητούν την αλήθεια της στιγμής ανάμεσα μας και γεννούν έναν ολόκληρο κόσμο; Μετά, όμως, κατάλαβα ότι η Βίκυ δεν σου ζητάει πράγματα, σου δείχνει τον τρόπο να ταξιδέψεις με αυτά, να τα “πιάσεις από το χέρι και να πας μαζί τους.” Η μέθοδος αυτή και η καθοδήγηση της Βίκυς αναζητούν την αλήθεια, το βλέμμα, το να είσαι στο εδώ και το τώρα. Να μην τρέχει το μυαλό σου στο τι έκανες πριν ή τι δουλειές έχεις να κάνεις μετά. Είσαι στη σκηνή με έναν, δύο, τρεις, δέκα, είκοσι ανθρώπους και είσαι εκεί, ολοκληρωτικά.
Η καθημερινή εξάσκηση με τις κλίμακες που προτείνει η μέθοδος προσωπικά με απελευθέρωσε από το να βάζω το μυαλό μπροστά από το σώμα. Μέσω των κλιμάκων εξασκείσαι στο να ακολουθείς την παρόρμηση του σώματός σου, να δίνεις ελευθερία στις κινήσεις σου, εξωτερικές και εσωτερικές, και όχι να επιβάλλεις τις εντολές που πολλές φορές – ίσως τις περισσότερες – δίνει το ίδιο το μυαλό.
Σταμάτης Κότσαρης
Η επαφή μου με την τεχνική Ντεμίντοφ ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής στη Δραματική Σχολή Αρχή, με καθηγήτρια τη Βίκυ Γεωργιάδου. Και συνεχίστηκε και στα ετήσια σεμινάρια της Βίκυς στο Demidov Studio Athens. Ήδη από τις αρχικές μελέτες και κλίμακες που προτείνει ο Ντεμίντοφ, κατάλαβα πόσο σέβεται τη διαδικασία του ηθοποιού, χωρίς να κυνηγά μανιωδώς το αποτέλεσμα, αλλά την αλήθεια του χαρακτήρα και τον τρόπο με τον οποίο εκείνος επιθυμεί να υπάρξει και να ζήσει.
Να ζεις πέρα από τα στενά όρια του μυαλού, εκεί όπου η δημιουργικότητα περνά ένα ορισμένο κατώφλι και συναντά την ανάσα. Η ανάσα μετουσιώνεται σε συναίσθημα, το συναίσθημα σε ήχο και ο ήχος σε πολύτιμες λέξεις. Αρκεί απλώς να εμπιστευτείς τον κόσμο γύρω σου και τον εαυτό σου μέσα σε αυτόν.
Αντώνης Καρναβάς
Έβαλα κλασική μουσική, κάθισα, έφερα μαλακά το χαρτί μπροστά μου και άρχισα να γράφω. Κοιτούσα τον χώρο γύρω μου και ανέπνεα. Είχε μόλις ενεργοποιηθεί μια εκπληκτική ησυχία μέσα μου και γύρω μου. Ήμουν εδώ τώρα. Χωρίς να ξέρω, χωρίς να περιμένω, χωρίς να θέλω. Απλώς εδώ τώρα και κοιτούσα. Ήρεμος, ήσυχος, γαλήνιος και αφημένος. Αυτή η ποιότητα της ύπαρξης πρέπει ήδη να είναι μια πολύ μεγάλη κατάκτηση για όλους μας στο εργαστήριο. Αυτή η ποιότητα ησυχίας και αυτόματης προσληπτικότητας που σου επιτρέπει απλώς να ζεις.
Αντώνης Παπαδάκης
Για πρώτη φορά δουλέψαμε κάποιες ασκήσεις της τεχνικής Ντεμίντοφ με δασκάλα τη Βίκυ Γεωργιάδου στη Δραματική Σχολή “Αρχή.” Αυτές οι πρώτες ασκήσεις μου γέννησαν εμπιστοσύνη, γιατί δεν μπορούν να γίνουν “επιφανειακά”, όπως άλλες. Έτσι φέρνουν τον ηθοποιό στη θέση να εξοικειωθεί, να συμφιλιωθεί με τη διαδικασία του να δημιουργεί, να προσθέτει στην αλήθεια της στιγμής, ελεύθερος από άλλους αχρείαστους μηχανισμούς. Για κάποιον που πιστεύει πως έχει διαφορά, σημαίνει κάτι η αλήθεια! Στην τέχνη, για τον πομπό και για τον δέκτη, αυτή η τεχνική είναι θησαυρός. Για να ποτιστεί η τέχνη του ηθοποιού με τη λαχταριστή αλήθεια, είναι αναγκαίο να γίνει από τον ίδιο τον ηθοποιό (πολύ προφανές;). Αυτή η τεχνική δίνει τα βήματα που ίσως το επιτρέψουν, παρόλο που υπάρχουν τόσα που μπορούν να το εμποδίσουν. Δηλαδή υπάρχουν τέτοια βήματα; Λέω ναι και βρίσκω αυτά τα βήματα πολύτιμα.
Αγγελική Καραφωτιά
Νομίζω πως ό,τι και αν πω είναι πραγματικά λίγο. Είμαι τόσο ευγνώμων που συνάντησα τη Βίκυ στη διαδρομή μου και με έφερε σε επαφή με την επαναστατική τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ. Επειδή, ασχολούμαι με το θέατρο από πολύ μικρή ηλικία, είχα την τύχη να εκπαιδευτώ με πολλές μεθόδους υποκριτικής. Ολημερίς μάζευα γνώσεις και το βράδυ επέστρεφα στο σπίτι για να βάλω ό,τι έμαθα σε πράξη. Να εξασκηθώ και να προπονηθώ, για να επιστρέψω την επόμενη μέρα στο μάθημα, στη πρόβα ή στη παράσταση με λίγη περισσότερη σιγουριά για τον ρόλο μου. Η τελειομανία μου όμως, και η κριτική προς τον εαυτό μου, γέμιζε το κεφάλι μου με αγχωμένες σκέψεις με αποτέλεσμα να μην με ικανοποιεί τίποτα. Κάθε ρόλος γινόταν ασυνείδητα ένας μικρός Γολγοθάς για εμένα.
Θυμάμαι, όταν πρωτοξεκίνησα να δουλεύω με τη Βίκυ, πως με εντυπωσίαζε που αναθέταμε 5-10 λέξεις το πολύ, και αναδύονταν ολόκληρες ζωές. Αυτό το συναίσθημα κρατάει μέχρι σήμερα. Μέσα απ’ την συστηματική εξάσκηση της οργανικής αυτής τεχνικής, έμαθα πως να εμπιστεύομαι πραγματικά τον εαυτό μου. Κατάλαβα πως τελικά δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπουν ή ορίζουν οι άλλοι, καθώς αυτό είναι πολύ περιορισμένο. Έμαθα να δουλεύω με τις αδυναμίες μου, αφήνοντας πίσω τα κοινωνικά μου προσωπεία και τους καθωσπρεπισμούς. Έμαθα πως να ζω πραγματικά πάνω στη σκηνή χωρίς δεκανίκια και έτοιμες συνταγές. Έμαθα πως να αντιδρώ πραγματικά στο αληθινό ερέθισμα, και να μην επινοώ κάτι που δεν είναι εκεί. Το θέατρο δεν έχει καμία σχέση με το “δείχνω”. Το θέατρο δεν είναι μόνο θέαμα. Το θέατρο για εμένα αναζητά την αλήθεια, τη δημιουργία νέων συνδέσεων. Η Βίκυ ουδέποτε θα σου δώσει μελωδίες ή κινήσεις για να μιμηθείς, αλλά θα σε οδηγήσει με αγάπη και υπομονή, για να τα ανακαλύψεις όλα μόνος σου. Με μέσο την τεχνική του Νικολάι και υπό την καθοδήγηση της Βίκυς, έμαθα να εμπιστεύομαι το ένστικτο μου και να μην “υπέρ-παίζω”. Έμαθα πως να ηρεμώ το μέσα μου και να ξεκουράζομαι. Έμαθα πως να αγαπώ πραγματικά, τον εαυτό μου και την τέχνη μου.
Μιχάλης Κουτσκουδής
Άρχισα να εξασκούμαι στις κλίμακες και τις μελέτες του Νικολάι Ντεμίντοφ υπό την καθοδήγηση της Βίκυς Γεωργιάδου. Ο χρόνος εξάσκησης μ’ αυτόν τον τρόπο δουλειάς είναι το κάτι άλλο. Κι αυτό το “κάτι άλλο” έρχεται ανεμπόδιστα από τον αέρα γύρω μου, από τον παρτενέρ μου. Όχι από το μυαλό μου. Αυτό το “κάτι άλλο” είναι έξω από τον δικό μου έλεγχο, είναι κάτι άγνωστο, που με κινεί, με μεγαλώνει και, τελικά, μου δίνει την τρανή απόδειξη ότι είμαι διαρκώς εκτεθειμένος σ’ αυτό, αρκεί να επιτρέψω στον εαυτό μου να το αισθανθεί. Κι αυτό είναι ό,τι πιο συναρπαστικό μπορεί να συμβεί σ’ έναν νέο ηθοποιό.
Μιχάλης Κοντός
Στη ζωή χωρίς κείμενο, δεν ξέρεις τι θα συμβεί. Οπότε απλώς είσαι. Κι αν κάτι από μέσα σου ή γύρω σου σε κινήσει, το ακολουθείς. Είτε είναι μια σκέψη, είτε μια δράση, είτε ένα συναίσθημα. Δεν το προγραμματίζεις.
Αυτό ακριβώς προτείνει και ο Νικολάι Ντεμίντοφ να κάνει ο ηθοποιός και στη ζωή με το κείμενο. Και δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει από το να παραδοθεί στο τώρα. Ανυπομονώ να συνεχίζω να μαθαίνω πώς να μην κάνω τίποτα και να συμβαίνουν τα πάντα.
Κατερίνα Φαχούρι
Δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω. Αυτό που έχω βιώσει τον τελευταίο χρόνο μέσα από την τεχνική του Νικολάι είναι αποκαλυπτικό και θα μπορούσα να μιλάω γι’ αυτό μερόνυχτα ολόκληρα (όπως και κάνω άλλωστε ).
Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορείς να κάνεις ένα πράγμα -στην προκειμένη να ασκείς την τέχνη του ηθοποιού- δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος να το κάνει κανείς. Υπάρχει όμως και η αλήθεια.
Η αλήθεια είναι ανελέητη και κάποια στιγμή όσο και να την αρνείσαι σου χτυπάει την πόρτα του σπιτιού σου κι ακόμα κι αν δεν της ανοίξεις εκείνη θα μπει ακάλεστη στο σαλόνι σου, θα κάτσει στον καναπέ σου κι ακόμα κι αν εσύ συνεχίζεις να κάνεις τις δουλειές σου αγνοώντας την, εκείνη θα κάθεται και θα σε κοιτάζει επίμονα προκαλώντας σου καθημερινά μικρές ενοχλήσεις.
Η αλήθεια του Νικολάι Ντεμίντοφ για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται η υποκριτική τέχνη, στάθηκε εκεί υπομονετικά επί δεκαετίες κι ακόμα κι αν αγνοήθηκε επί μακρόν από πολλούς ας τους πούμε αφιλόξενους οικοδεσπότες, εκείνη παρέμεινε άθικτη μέσα στο χρόνο γιατί ήταν αναγκαία.
Την χρειαζόμαστε την αλήθεια στη ζωή και την χρειαζόμαστε την ζωή στην τέχνη μας.
Ευχαριστώ τους ανθρώπους που αφιερώνουν την ζωή τους στην αλήθεια.
Ευχαριστώ τον Νικολάι, τον Αντρέι, την Βίκυ.
Όλγα Καπαγιορίδου
Ξεκίνησα να δουλεύω την τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ διαδικτυακά με την Βίκυ Γεωργιάδου από τον Ιανουάριο του 2021. Αν και ακούγεται τολμηρό εγχείρημα να διδαχθείς μια τεχνική μέσω διαδικτύου, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο όπως και όταν βρέθηκα να το κάνω δια ζώσης, αποκομίζοντας ακριβώς την ίδια αίσθηση. Η τεχνική ήταν εκεί χωρίς καμία απόκλιση. Αυτό που έμαθα με την εν λόγω τεχνική είναι να μην παραβιάζω τη ζωή που γεννούν τα λόγια μέσα μου. Στόχος είναι η αλήθεια που γεννιέται στη στιγμή, ενστικτωδώς, ενδίδοντας στην ώθηση που σου δίνει η συνθήκη, τα λόγια και οι ήχοι. Ο ηθοποιός πλέον ζει πάνω στη σκηνή, δεν “παίζει.” Το αποτέλεσμα είναι αποκαλυπτικό τόσο για τον ίδιο όσο και για τον θεατή.
Αγαμέμνων Καλογράνης
Έχουν περάσει πλέον 3 χρόνια από τότε που γνώρισα αυτόν τον τρόπο δουλειάς και μου είναι πολύ δύσκολο να συνοψίσω σε λίγες προτάσεις αυτό που έχω βιώσει. Το να μην προσπαθείς για τίποτα και όλα να συμβαίνουν, αρκεί να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, με τον παρτενέρ σου, με τη διαδικασία. Το να παραχωρείς τον έλεγχο και να συμβαίνουν μοναδικά πράγματα, είναι κάτι που αξίζει να το βιώνει κανείς ξανά και ξανά και ξανά. Είμαι βαθιά ευγνώμων για όλη αυτήν τη διαδρομή και πολύ ενθουσιασμένος για τη συνέχεια.
Βάσια Στάμου
Η γνωριμία μου με την τεχνική και τα γραπτά του Νικολάι Ντεμίντοφ, έγινε πριν ένα χρόνο, μέσω της δασκάλας μας, της Βίκυς Γεωργιάδου. Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι να κρατώ βαθιά μέσα μου από το πρώτο κιόλας μάθημα, είναι η λέξη “έμβρυo” και το πόσο ανεξήγητα παραδομένη ένιωσα όταν άκουσα το κεφάλαιο που αφιερώνει στο βιβλίο του, μιλώντας για τη θέση αυτού στη ζωή του ηθοποιού.
Δεν μπορώ να ξεχάσω την εμπειρία που είχα τους πρώτους μήνες των μαθημάτων, η οποία ήρθε με την καθημερινή εξάσκηση στις κλίμακες του Νικολάι Ντεμίντοφ. Μία μέρα, ενώ μελετούσα βιολί, όσες φορές κοιτούσα τις νότες παρακάτω, ο ήχος μου ήταν “πειραγμένος”, μη καθαρός. Όσες φορές κοιτούσα μόνο τη νότα που είχα μπροστά μου, ο ήχος ήταν καθαρός και εγώ ένιωθα πιο ήρεμη.
Τότε ήρθε μπροστά μου η σύνδεση με τη μέθοδο και τα μαθήματά μας. Το παρόν, η εμπιστοσύνη στο εδώ και το τώρα για να γεννηθεί… το κάτι ήταν λέξεις που μόλις τις μάθαινα εκ νέου!
Καθ΄όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, μέσω της αλληλεπίδρασης με τους συναδέλφους μου, γνωρίζω όλο και πιο πολύ τη δύναμη της Αλήθειας που κατά ένα μαγικό τρόπο, αισθάνεσαι πότε την έχεις ακολουθήσει και πότε όχι. Στην πρώτη περίπτωση, το γιορτάζεις! Στη δεύτερη περίπτωση, το γιορτάζεις και πάλι γιατί πλέον είσαι σε θέση να το διακρίνεις!
Δημήτρης Νενόπουλος
Η μοναδική τεχνική του Ντεμίντοφ σε παίρνει από το χέρι και με αφοπλιστική απλότητα και καθαρότητα ανοίγει τις μαγικές θύρες της δημιουργικότητας. Σου διδάσκει πως δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Υπάρχει μόνο Ηρεμία και Ελευθερία. Μέσα από τη χρήση των απλών πρακτικών και “ασκήσεων“ του Ντεμίντοφ, καλλιεργείς την Ηρεμία και την Ελευθερία, για να αφεθείς στην πρώτη παρόρμηση, την παρόρμηση της Στιγμής. Γεννιέται ένας ολόκληρος κόσμος από το πουθενά. Μόνο με την ανάθεση 5 ή 10 λέξεων.
Χρωστώ να ευχαριστήσω τη Βίκυ Γεωργιάδου και τους αγαπημένους φίλους και συνεργάτες μου γι’ αυτό το υπέροχο ταξίδι. Δουλεύοντας μαζί τους, και με οδηγό-συνοδοιπόρο την τεχνική του Ντεμίντοφ, γίνομαι και πάλι παιδί. Βρίσκομαι σε ένα μονοπάτι, χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζω τον τελικό προορισμό, έχοντας μόνο τη βαθιά επιθυμία να το περπατήσω μαζί τους, για να εξερευνήσουμε και να ανακαλύψουμε. Όπως όταν είμαστε παιδιά!